Μεγάλη είναι κάθε φορά η συζήτηση που γίνεται γύρω από τα αποτελέσματα που βολεύουν τις ομάδες πριν από διπλές νοκ-άουτ αναμετρήσεις. Αυτό που ισχύει είναι λίγο-πολύ γνωστό σε όλους. Αν κερδηθεί το στοίχημα ενός γκολ για την ομάδα που αγωνίζεται εκτός έδρας, τα πάντα μοιάζουν περισσότερο ρόδινα γι’ αυτήν.
Συνήθως, βέβαια, οι περισσότεροι λένε ότι η ομάδα που αγωνίζεται πρώτη μακριά από την έδρα της σε διπλές αναμετρήσεις, θέλει καταρχάς να μη χάσει, πράγμα που σημαίνει ότι σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο της κάνει και το 0-0.
Περίεργο θα σκεφτεί κανείς, αφού ένα από τα βασικά για τους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στο «σπίτι» τους σε τέτοιου είδους διπλές μονομαχίες είναι να μη δεχτούν γκολ. Το 0-0 δε θα έπρεπε, λοιπόν, να τους ευνοεί;
Η αλήθεια, μάλλον, κρύβεται κάπου στη μέση και λέει ότι το 0-0 είναι ένα «πονηρό» σκορ ενόψει των ρεβάνς, διότι βάζει περίεργες προτεραιότητες.
Είναι πολύ εύκολο οι ομάδες να οδηγηθούν σε παράταση μετά από έναν α’ γύρο που λήγει 0-0.
Στον επαναληπτικό, η γηπεδούχος ομάδα ξέρει ότι αν δεχτεί πρώτη κάποιο τέρμα, η κατάσταση θα δυσκολέψει, η φιλοξενούμενοι φυλάει αρχικά τα νότα της για να δημιουργήσει στους αντιπάλους της άγχους και έτσι καμία από τις δύο δε ρισκάρει για να «ανοιχτεί».
Με άλλα λόγια, δε χωρούν προγνωστικά σε μια ρεβάνς ενός ζευγαριού, ανάμεσα στο οποίο η πρώτη αναμέτρηση λήγει με «λευκή» ισοπαλία.
Κατερίνα Μπιτίτσιου
0 comments
Δημοσίευση σχολίου