Παγκόσμιος ΑΡΗΣ!!!

Μετά από τέτοια βραδιά, με το κεφάλι να ΄χει φύγει από τη θέση του, οι εικόνες κι οι σκέψεις να σ’ έχουν κατακλύσει και ταξιδέψει σε μια άλλη διάσταση, το να προσπαθήσεις να αποτυπώσεις σε γραπτό λόγο τα συναισθήματά σου, δεν είναι και το ευκολότερο εγχείρημα.

Γιατί, απλούστατα, δε θέλεις να το εκφράσεις. Θέλεις να το βιώνεις μέσα σου και να κάνει «reload» στο μυαλό, κάθε μικρή στιγμή, που έζησες, την ευλογημένη, πια, βραδιά της 1ης Δεκεμβρίου 2010. Λέγαμε το Σεπτέμβριο ότι η νίκη επί της Atletico Madrid ήταν η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή νίκη στην ιστορία του ΑΡΗ. Το 2-3 (στο Vicente Αρειανών, όπως του αρμόζει πια να ονομάζεται) είναι μια παγκόσμια νίκη.

Ένα αποτέλεσμα που δεν αφορά μόνο τον ΑΡΗ ή το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά την παγκόσμια ποδοσφαιρική κοινότητα. Ο ΑΡΗΣ, με μία νίκη στις 16/12, προκρίνεται στον 2ο γύρο του Europa League (φάση των 32) και αφήνει εκτός συνέχειας της διοργάνωσης, την περσινή κάτοχο! Και μάλιστα με νίκη μέσα στην έδρα της και μετά από εκκωφαντική ανατροπή του σκορ.

Ο ΑΡΗΣ δίνει τέλος σε μια στοιχειωμένη παράδοση των ελληνικών ομάδων στην Ισπανία και γίνεται η πρώτη ομάδα που πετυχαίνει νίκη στη χώρα αυτή. Και μάλιστα είναι η πρώτη ήττα της Atletico Madrid στο… «Vicente Αρειανών» μετά από δεκαετία και βάλε (1-3 από την Parma το 1998-1999)

Κι όλα αυτά έλαβαν χώρα σε αγώνα «do or die» για τον αντίπαλό μας. Ο αντίκτυπος ξεπερνά τα ευρωπαϊκά σύνορα και ταξιδεύει όπου Γης. Η νίκη του ΑΡΗ (κι ο επικείμενος αποκλεισμός της περσινής κατόχου του Europa League) μαθεύτηκε σ’ όλον τον πλανήτη. Ο ΑΡΗΣ μας έσπασε το φράγμα του ήχου και το όνομα του αναγνωρίζεται πια όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά στην Αμερική, στην Ασία, στην Αφρική.

Όταν κατορθώνεις ένα τέτοιο επίτευγμα και να βρίσκεσαι μια νίκη μακριά από τη παρουσία σου στην κλήρωση της 17ης Δεκεμβρίου, όπου θα βρεθούν όλα τα μεγάλα clubs της Ευρώπης και θα μάθουμε τον αντίπαλό μας στις 17 και 24 Φεβρουαρίου 2011 (για πρώτη φορά ο ΑΡΗΣ θα παίξει 12 ευρωπαϊκούς αγώνες σε μια αγωνιστική περίοδο) τότε μόνο συγκίνηση σε κυριεύει.

Το ‘χουμε αναφέρει συχνά, ότι αυτός ο ΑΡΗΣ έχει τη σφραγίδα και το μέταλλο του λαού του. Έτσι σφυρηλατήθηκε εδώ και λίγα χρόνια και πληγωνόμαστε όταν ξεφεύγουμε από αυτές τις γραμμές. Από τις «ράγες» της ταχείας. Καταβάλλουμε τιτάνιες προσπάθειες για να μεταδώσουμε τη φλόγα, τη νοοτροπία και το «ατσάλι» που έχουμε εμείς στην κερκίδα.

Ο ΑΡΗΣ του ελληνικού πρωταθλήματος μας έχει απογοητεύσει, αλλά αυτή η χαλύβδινη εμφάνιση στη Μαδρίτη, μας έδειξε ότι ο ΑΡΗΣ που ονειρευόμαστε, υπάρχει. Η διαίσθησή μας δεν λάθεψε. Δεν μπορεί να μην δούμε τον αληθινό ΑΡΗ. Δεν είναι δυνατόν, όλος αυτός ο κόπος, όλη αυτή η ψυχική επένδυση χιλιάδων ψυχών, να μην έχει διαπεράσει τις ψυχές του αγωνιστικού τμήματος.

Κι επιτέλους είδαμε το θεό του πολέμου. Κόντρα σ’ όλα τα προγνωστικά, στις υποτιμητικές δημοσιογραφικές και «καφενειακές» αναφορές για διασυρμούς και βραδιές μαρτυρίου, στήσαμε τρόπαιο νίκης σε μία από τις πιο γνωστές και φημισμένες έδρες της Ευρώπης.

Τόσα χρόνια αναζητούμε παίκτες-οπαδούς. Μας επαναφέρουν στην τάξη, λέγοντας μας ότι δεν υπάρχουν αυτά. Να μη ζούμε σε μια ουτοπία. Εμείς πιστεύουμε το αντίθετο. Ότι εμείς θα τους αναγκάσουμε να μπουν στη δική μας «ουτοπία», να γίνουν σαν κι εμάς, να πάψουν να βλέπουν τον ΑΡΗ σαν ένα ακόμη συμβόλαιο συνεργασίας και ένα σταθμό στην καριέρα τους, αλλά σαν την ομάδα της ζωής τους !

Δύσκολα, θα μας πείτε; Για τον SUPER 3, δεν υπάρχει, «δεν μπορώ, αλλά δεν θέλω». Όσοι δεν μπορούν να νιώσουν ΑΡΗΣ, θα αποβληθούν απ’ αυτό το σύλλογο. Θα τους ξεβράσει το ίδιο μας το συναίσθημα, θα νιώσουν ότι δεν ανήκουν εδώ. Το πεπρωμένο του ΑΡΗ θα συμβεί μόνο με πολεμιστές. Όχι με επαγγελματίες που δε νιώθουν ερασιτέχνες. Περίπλοκα νοήματα, για πολλούς, για εμάς ξεκάθαρα. «Γυαλί».

Ο ΑΡΗΣ θα γίνει όπως τον θέλουν οι οπαδοί του. Δεν είναι σύνθημα και λόγια της στιγμής και της υπερβολής. Είναι εσωτερικός όρκος. Όρκος αίματος. Η επιμονή μας και οι αντοχές μας είναι πασίγνωστες. Τα πράγματα στον ΑΡΗ θα βελτιωθούν. Είτε με ριζικές αλλαγές, είτε με τις τελευταίες, πια, νουθεσίες.

Ο ΑΡΗΣ είναι το υγιέστερο αθλητικό δημιούργημα της Ελλάδας. Τα αντισώματα του είναι σε κατάσταση «συναγερμού» και δρουν άμεσα. Δεν χωράει αρρώστια στον ΑΡΗ, αλλά υγιή «αρρώστια» όσων των αγαπούν ή τον υπηρετούν.

Γράψαμε πολλά και ξεφύγαμε. Ακόμη δεν προκριθήκαμε. Δεν μας γλιτώνει, βέβαια, η Rosenborg, αλλά πρέπει να κάνουμε υπομονή, λίγες μέρες ακόμα. Ο ΑΡΗΣ δε είναι πια ο ίδιος. Αλλάζει, μεταμορφώνεται σε μια αναγνωρίσιμη και σεβαστή ομάδα για το διεθνές στερέωμα. Κι όλα αυτά, χάρη σ’ εμάς.

Πόσο μεγαλύτερη περηφάνια να νιώσουμε; Φουσκώνουμε απ’ αυτή και βάζουμε και στις τσέπες. Η ζωή μας ομόρφυνε περισσότερο. Γιατί για πολλούς από εμάς, ο ΑΡΗΣ είναι το φευγάτο ιδανικό. Ένα «ταξίδι» που ξεκίνησε από τότε που ήμασταν παιδιά κι ακόμη συνεχίζεται.

Κι όσα κι αν περάσαμε, αυτή η παιδική αγάπη έμεινε αυθεντικά αναλλοίωτη στο χρόνο, ένα «καταφύγιο» όταν πολλά πράγματα μοιάζουν «σκούρα» στη ζωή μας.

ΑΡΗ, σ’ ευχαριστούμε που υπάρχεις.

Πηγή: www.super3.gr