Με το φτωχό μου το μυαλό... λέω εγώ

«...και αν αρνηθούνε;». «Τι να αρνηθούνε, τζάμπα τους τις δίνουμε». «Δεν τους ξέρεις εσύ, πατέρα, τι είναι ικανοί να κάνουνε... Αυτοί είναι ικανοί όχι μόνο να το αρνηθούνε, αλλά να μας κατηγορήσουν ότι θέλουμε να ξεφορτωθούμε τον Παναθηναϊκό στους πρώτους τυχόντες».

Του Αντώνη Πανούτσου

«Τι πρώτους τυχόντες, Γιάννη; Θα πούνε για τους εαυτούς τους ότι είναι οι πρώτοι τυχόντες;». «Ναι, πατέρα. Και μετά θα λένε ότι πρώτα αυτούς σκεφτήκαμε». Στο τραπέζι έπεσε σιωπή. Μόνο ο Γιώργος συνέχιζε να σιγομουρμουρίζει τη μαντινάδα «Τον Παναθηναϊκό κανένας δεν τον πιάνει. Εσύ τον έκανες Θεό, Γιώργο Βαρδινογιάννη». «Μάλιστα. Και μια που οι Θεοί δεν έχουν ανάγκες, εσύ, Γιώργο, θα μπορούσες να χαρίσεις δύο χρόνια νοίκια της Παιανίας να γλυκάνουμε τη συμφωνία». Ο Γιώργος σταμάτησε να τραγουδάει. «Αλλά, Γιάννη, δεν πρέπει να φανεί ότι θέλουμε να σπρώξουμε την ομάδα σε όποιον να 'ναι. Κάτι πρέπει να βάλουμε και εμείς ως όρο για να φαίνεται ότι είμαστε απαιτητικοί». «Πατέρα, να βάλουμε ως όρο ότι δεν πρέπει να φύγουν πρωτοκλασάτοι ποδοσφαιριστές. Αυτό θα δείξει ότι συνεχίζουμε να ενδιαφερόμαστε για το καλό της ομάδας». «Και ποιοι είναι οι πρωτοκλασάτοι;». Την ερώτηση την είχε κάνει ο Γιώργος, που μετά τα δύο τζάμπα νοίκια ήταν στην κόντρα. «Ο Βύντρα είναι ο ένας. Και δεύτερος ο... ». Ο Γιάννης σκέφτηκε για μερικά δευτερόλεπτα. «... και δεύτερος είναι ο Γκούμας». Για μια ακόμα φορά αποδεικνυόταν ότι πρώτα φεύγει η ζωή και μετά το χούι. «Αλλοι όροι που μπορούμε να τους βάλουμε;». Ο Βαρδής κοίταξε γύρω γύρω στο τραπέζι. «Να παραδεχτούνε ότι οι ομάδες χτίζονται και δεν αγοράζονται», είπε ο Γιώργος. «Εντάξει, αυτό θα τους το πω προφορικά», είπε ο Βαρδής για να προχωράει η συζήτηση. «Να δεσμευτούν ότι δεν θα προσλάβουν τον Κώστα Αντωνίου ή συγγενή του πρώτου βαθμού». «Και αυτό θα τους το πούμε προφορικά, Γιάννη. Αλλο;».

Τη συζήτηση της οικογένειας διέκοψε η είσοδος ενός έξαλλου κύριου που άρχισε να φωνάζει. «Ο λαός του Συνασπισμού δεν θα δεχτεί νέα προδοσία. Το ξεπούλημα της ομάδας της αριστεράς στα ντόπια και ξένα μονοπώλια θα βρει τους προδότες αντιμέτωπους με τη λαϊκή οργή». «Καλημέρα, Νίκο. Γιατί φωνάζεις;». Ο Κωνσταντόπουλος κοίταξε τον Τζίγκερ στα μάτια. «Τολμάς; Προσφέρεις την προεδρία του κόμματος με ανακοίνωση πίσω από την πλάτη μου και με ρωτάς γιατί είμαι έξαλλος;». «Κάνεις έναν κόπο να ξαναδιαβάσεις την ανακοίνωση μπροστά μας;» είπε στον Κωνσταντόπουλο ο Γιάννης. Ο Κωνσταντόπουλος ανέβηκε πάνω στο τραπέζι. «Μην τον παρεξηγείτε. Από την εποχή που μίλαγε στα μπαλκόνια τού έχει μείνει να μιλάει από ψηλά. Θείε, δώσ' του μία καρέκλα. Τη βάζει μπροστά του για να ακουμπάει σαν να είναι κάγκελο». «Μόνο πέσ' του να προσέχει να μην πατήσει τα κουλουράκια». «Ναι, μπαμπά. Πρόεδρε, πρόσεχε τα κουλουράκια». «Ναι, και τα κουλουράκια χρειάζονται την προσοχή μας και τη στοργή μας». «Αυτά με το σουσάμι ή αυτά χωρίς σουσάμι;». «Σταμάτα, πρόεδρε, γιατί δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Ξεκίνα την ανακοίνωση». «Αγαπητοί, Νίκο και Ανδρέα...», ξεκίνησε να διαβάζει ο Κωνσταντόπουλος. Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης θριαμβευτικά διέκοψε τον Κωνσταντόπουλο. «Και ποιος είναι ο αγαπητός Νίκος, πρόεδρε; Ποιον λένε Νίκο στον Παναθηναϊκό; Ποιον λένε Νίκο στο δωμάτιο;». Ο Κωνσταντόπουλος έδειξε προς στιγμήν ευχαριστημένος. Προς στιγμήν. Το πρόσωπό του συννέφιασε. «Καλά με το "Νίκος". Ο Ανδρέας, όμως, ποιος είναι;». «Ο Λαγωνικάκης, πρόεδρε», απάντησε με ετοιμότητα ο καπετάνιος. «Μεγάλος αγωνιστής».

Ευχαριστημένος ο Κωνσταντόπουλος κατέβηκε από το τραπέζι. Ακόμα πιο ευτυχισμένος ο Βαρδής ακούμπησε το πιάτο με τα κουλουράκια στη θέση τους. Ευτυχισμένος αλλά ανήσυχος ο Γιώργος αναρωτιόταν αν στα δύο χρόνια τζάμπα νοίκια έμπαιναν το νερό, το φως και το τηλέφωνο. Ο μόνος που ήταν προβληματισμένος ήταν ο Γιάννης Βαρδινογιάννης. Βγήκε από την αίθουσα και χτύπησε έναν αριθμό στο κινητό. «Ναι, Αντώνη, εγώ είμαι, ο Γιάννης. Ναι, το αποφασίσαμε. Οπως το έλεγε ο πατέρας. Αλλά, Αντώνη. Οπως έβγαινα, κάθισα και το σκέφτηκα. Πώς θα φαινόταν αν, αντί για τον Πατέρα και τον Βγενόπουλο, δίναμε την ομάδα στον Κωνσταντόπουλο και τον Λαγωνικάκη;». «Γιατί όχι στον Σηφουνάκη και τον Μικρούτσικο;», απάντησε ο Δελατόλας. «Στον Σηφουνάκη; Φοβερή ιδέα. Ο Βγενόπουλος θα ενθουσιαστεί». Ο Δελατόλας κατάλαβε ότι όταν στον Παναθηναϊκό ψάχνουν για πρόεδρο δεν μπορείς να κάνεις πλάκα.


Πηγή: www.sday.gr