Ζήτημα εθνικό

Αυτό το εθνικό κρυφτούλι και σε μπάσκετ και σε ποδόσφαιρο έχει καταντήσει ανιαρό, κουραστικό, σκέτη αηδία. Και στις δύο εθνικές έχει γίνει μπάχαλο και κανείς δε βάζει μια τάξη.

Το πιο εκνευριστικό είναι ότι πολλοί και από μέσα και απ’ έξω γνωρίζουν και δε μιλούν. Σ’ αυτή τη χώρα φοβόμαστε να μιλήσουμε για τα προβλήματα μας. Έτσι μας έχουν μάθει. Γιατί πολύ σύντομα το στόμα εκείνου που τολμά να μιλήσει κλείνει χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες.Έχουμε μάθει να τα κουκουλώνουμε, να σιωπούμε και να συμβιβαζόμαστε… και στοίχημα πάμε ότι κάπως έτσι θα «λυθούν» τα προβλήματα τόσο στην μπασκετική όσο και στην ποδοσφαιρική Εθνική.

Όταν τελείωσε για την Ελλάδα το Μουντομπάσκετ, την επόμενη μέρα διαβάζω ότι ο Σπανούλης εξοργισμένος λύνει τη σιωπή του. Εγώ δεν άκουσα τίποτα. Είπε ότι αυτή η ομάδα έχει καλό κλίμα μέσα και πολεμείται από τους έξω. Ε, ποιοι είναι αυτοί; Και τι δε γράφτηκε εκείνες τις μέρες… μέχρι και ότι ποδοσφαιρικοί παράγοντες χάρηκαν με την αποτυχία μας στο μπάσκετ. Θα μας πει ποτέ κάποιος ανοιχτά; Παρολαυτά τολμάω να κάνω μία φευγαλέα σκέψη ότι αν αναλάβει την προεδρία της Ε.Ο.Κ ο Βασιλακόπουλος μάλλον όλα θα βρουν το δρόμο τους… κουκούλωμα, σιωπή, συμβιβασμός.

Και τώρα (ξανά)πήρε φωτιά η εθνική ποδοσφαίρου και μας δουλεύουν ΜΜΕ, ΕΠΟ και παίκτες. Οι αποχωρήσεις Αμανατίδη-Κυργιάκου πέρασαν σχεδόν σε ψιλά γράμματα. Υπήρξε ένας μικρός θόρυβος αλλά το θέμα δεν πήρε μεγάλες διαστάσεις, αντίθετα με αυτό του Φάνη Γκέκα. Τυχαίο; Χλωμό… για την ελληνική δημοσιογραφία μιλάμε, η οποία σήμερα έδωσε πάτημα στον Λαρισαίο φορ να μιλήσει, χωρίς κι αυτός να πει τίποτα –που δεν ξέραμε ήδη- και από χθες αναλύεται διεξοδικά η απόφαση του να αφήσει τη «γαλανόλευκη» εξαιτίας ενός συμπαίκτη του, που το όνομα του δεν αποκαλύπτεται ευθέως για να μην το θίξουν αλλά τον «δίνουν» έμμεσα με άλλους τρόπους. Ωραία ενημέρωση.

Και είναι και οι άνθρωποι της ΕΠΟ που προσποιούνται ότι δεν έχουν ακούσει και δεν έχουν δει τίποτα. Η εθνική ποδοσφαίρου εμφανίζει «προ-ρεχαγκελ-ικά» σημάδια, αρχίζει να έχει πάλι εικόνα στάβλου και κανείς δεν παίρνει δραστικά μέτρα. Είναι η αρμόδια αρχή και φοβάται να σπάσει τις κλίκες που δημιουργούνται. Όσα λέγονται σε δηλώσεις από τους παίκτες που αποχωρούν από την Εθνική αποτελούν έμμεση βολή προς της ομοσπονδία ποδοσφαίρου και δε φροντίζουν ούτε τα νώτα τους να καλύψουν.

Αν πραγματικά το κλίμα που επικρατεί οφείλεται σε έναν ποδοσφαιριστή ή φρόντισε εξαρχής σαν αρμόδια αρχή να τον απομακρύνεις χωρίς να πάρει διαστάσεις ή αφού, δεν πρόλαβες και πήρε, βγες και πες ανοιχτά τι συμβαίνει και διώξε τη «γάγγραινα» της ομάδας. Πονάει πόδι; Κόβει πόδι… Παρότι ριζοσπαστικό και όχι πάντα ενδεδειγμένο η μοναδική λύση που φαίνεται να υπάρχει στην περίπτωση της εθνικής ποδοσφαίρου είναι αυτή. Ποιος θα είναι ο γενναίος;

Κατερίνα Μπιτίτσιου