Η καλύτερη ώρα για κριτική...

... είναι αυτή για τους μετά-Χριστό προφήτες!
Δύο μέρες μετά τον αγώνα του Ολυμπιακού με την γαλλική Μπορντό και το τι θα ακούσουμε από τους "δημοσιοτσάτσους" δεν περιγράφετε. Απ' όλα έχει ο μπαξές: διαιτησίες , κωλοτούμπες, υπερβολές, και (φυσικά) κριτικές εκ του αποτελέσματος. Τα πάντα εκτός από ανάλυση του αγώνα δηλαδή...

Οι πρώτοι βγήκαν ήδη και μίλησαν με τα πρωτοσέλιδά τους.Έδωσε τροφή και ο Τοροσίδης με τις (ηλίθιες) δηλώσεις του: «Ο διαιτητής μπερδεύτηκε νόμιζε πως παίζαμε με Αγγλική ομάδα, ενώ η Μπορντό είναι Γαλλική. Ίσως να ήταν Μπορντό από μικρό παιδί. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο όμως, έτυχε αυτή τη φορά να αδικηθούμε εμείς».Και αναρωτιέμαι, μήπως θα έπρεπε η Ουέφα να επέμβει και να του ρίξει καμία ...καμπάνα;


Οι άλλοι βγήκαν και έκαναν μία από τις συνηθισμένες κωλοτούμπες: "Δεν ξέμεινε ο Ολυμπιακός από δυνάμεις" ενώ λίγες μέρες πριν μας έλεγαν ότι "οι παίχτες μετά το 60' νιώθουν ψόφιοι". Γεια σας ρε κωλοτούμπες! Μια ζωή στην υπερβολή! Γιατί, ούτε το ένα ισχύει ούτε το άλλο.
Σιγά να μην αντέχουν περισότερο οι (υπερ)παιχταράδες που κυκλοφορούν στην ελληνική superlegaue (βλ. Εργοτέλη) από αυτούς τους πρωταθλητή Ελλάδος. Δεν είναι δράμα η φυσική κατάσταση. Ούτε σούπερ είναι επειδή πίεσαν τους Γάλλους έως το 90'. Γιατί αντέξαμε εως το φίνάλε; Μα φυσικά επειδή το α΄ημίχρονο είχε μηδέν τρέξιμο! Μηδέν! Πως να κουραστεί κάποιος που δεν τρέχει; Πως να νιώσει εξαντλημένος; Θα ήθελα να μάθω πόσα χλμ έτρεξαν οι δύο ομάδες εως το 45'...

Άλλοι πάλι θα βγουν και θα πουν ότι ο Μπάντοβιτς φοβήθηκε - υπερσεβάστηκε την Μπορντό. Είναι οι ίδιοι που υμνούσαν την (ίδια) εμφάνιση και το (ίδιο) στήσιμο του ίδιου ανθρώπου στους αγώνες με Αλκμάαρ και Πάοκ. Φυσικά κρίνουν εκ του αποτελέσματος.
Για μένα, ο Μπάντοβιτς καλά το πήγε το ματς. Υπό την έννοια βέβαια ότι τον ενδιάφερε το σκορ και όχι η εμφάνιση. Χωρίς ρυθμό, παιχνίδι καταστροφής και θα ερχόταν το γκολάκι. Αυτό δεν ήρθε από εμάς, αλλά από τον Σιανί. Και έτσι ο Μπόσκο αλλάζει πλάνο και στήνει την ομάδα στο β΄με στόχο να κάνει παιχνίδι. Ειδικά η τοποθέτηση του Ντάτολο στον άξονα, ήταν μεγάλη έμπνευση. 'Εφερε τον Αργεντίνο σε θέση που έπαιρνε την μπαλα με πρόσωπο την εστία... Όπως καλή ήταν και η αλλαγή συστήματος σε 4-4-2 που μπέρδεψε τους Γάλλους. Εντάξει, τελικά δεν γύρισε το παιχνίδι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα κρίνουμε αποκλειστικά από αυτό.
Αχ, τι θα έγραφαν αν είχε γίνει γκολ μία ευκαιρία... Ύμνους..