Πισωγύρισμα; Ή φιλοσοφία;

Ρε παιδιά 'ντάξει.. δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με το ποδόσφαιρο. Μάλλον γι' αυτό δε μπορώ να καταλάβω, δε μου χωράει στο μυαλό, η επιλογή του Κετσπάγια ως προπονητή του Ολυμπιακού.

Μία επιλογή που ακούστηκε ως τελειωμένη υπόθεση, πριν ακόμα φύγει ο Βαλβέρδε και πριν τελειώσει η αγωνιστική περίοδος, μην αφήνοντας περιθώρια για σκέψη, συζήτηση και σεναριολογία για το ποιος θα μπορούσε να είναι ο επόμενος προπονητής του Ολυμπιακού. Δε χρειάζεται να δικαιολογήσω το γιατί είναι περίεργη αυτή η επιλογή. Αντίθετα με τον Κετσπάγια, είχα την εντύπωση πως ο Βαλβέρδε επιλέχθηκε ύστερα από πολύ σκέψη της διοίκησης του Ολυμπιακού και μετά από αρκετό ψάξιμο στην Ευρώπη για να βρεθεί ένας προπονητής με ευρωπαϊκό προφίλ. Ή, όπως δείχνει τελικά η φιλοσοφία της διοίκησης του Ολυμπιακού, ίσως έτσι απλά να παρουσιάστηκε από τις εφημερίδες.
Κάτι αντίστοιχο, έγινε και με την περίπτωση του Σόλιντ. "Έψαξε" ο Ολυμπιακός, δυστυχώς δεν "κατάφερε" να βρει τον πολύ μεγάλο προπονητή που "αναζητούσε", βρήκε όμως τελικά αυτόν τον ημιδιάσημο ευρωπαίο προπονητή, τον κράτησε ενάμιση χρόνο και μετά.. τον διαδέχθηκε ο Λεμονής..

Τί συμβαίνει τελικά; Έχει μπει ο Ολυμπιακός σε ένα ευρωπαϊκό δρόμο, με μελέτη για το ποιος θα είναι ο προπονητής που θα κάνει αυτό το παραπάνω που περιμένουν οι φίλοι του Ολυμπιακού μετά από τόσα χρόνια στασιμότητας, ή γίνονται βιαστικές, "ελληνικές" (σε φιλοσοφία) κινήσεις;
Έχω κι εγώ, ο ταπεινός "μακρινός" οπαδός, τη δική μου ερμηνεία. Άλλοι ίσως τη θεωρήσουν θεωρία συνωμοσίας και άλλοι αυτονόητο.

Είμαι σαφώς επηρεασμένος από μία πολύ καλή τηλεοπτική εκπομπή (του Παύλου Τσίμα), που μου άνοιξε τα μάτια (γιατί όποιος είναι λίγο μακρυά μπορεί να μην παρασύρεται από τα media, αλλά δεν είναι και σε θέση να κρίνει πάντα σωστά αυτά που ακούει).
Εκεί παρουσίαστηκε το φαινόμενο Αμπράμοβιτς. Ένας μεγάλος επιχειρηματίας, που για να φύγει από τα στενά όρια της Ρωσίας, αγόρασε μια ομάδα για να διαφημιστεί, να κάνει γνωριμίες και να μπει στον ευρωπαϊκό κύκλο (παρόμοιο ελληνικό φαινόμενο: Βγενόπουλος).
Ο Αμπράμοβιτς λοιπόν, σύμφωνα με την εκπομπή, άλλαξε τον Μουρίνιο, αφού αυτός είχε γίνει πια η σημαία της Chelsea και έκλεβε τη δόξα του. Δεν άντεχε να είναι δεύτερο όνομα πίσω από τον προπονητή, δεν ήθελε να πάρει ο Μουρίνιο τη δόξα των επιτυχίων της Chelsea αντί για αυτόν.

Αντίστοιχα ο Βαλβέρδε, αγαπήθηκε πολύ (και άξια κατά τη γνώμη μου) από τους περισσότερους φίλους του Ολυμπιακού (και ιδιαίτερα από αυτούς που δεν ακολουθούν "γραμμές"). Δεν ήθελε όμως κάτι τέτοιο ο Κόκκαλης, να γίνει νούμερο δύο στα μάτια του κόσμου και τον οπαδών. Οποιαδήποτε επιτυχία του Ολυμπιακού, θα ήταν κυρίως έργο του προπονητή και όχι του προέδρου.
Αντίθετα με τον Κετσπάγια, ο οποίος είναι προσωπική του επιλογή, ρίσκο, που μίλησε ο ίδιος για αυτόν. Αν πάει άσχημα φταίει ο Κετσπάγια. ("Πρόεδρε κάνε κάτι!"). Αν παει καλά, το κέρδισε το στοίχημα ο Κόκκαλης ("Πρόεδρε είσαι θεός").
Και μπορεί να πάει καλά. Είναι θέμα τύχης και συγκυριών, εκτός από την αξία που ίσως έχει ο Κετσπάγια. Το έχουμε δει άλλωστε με πολλές μικρομεσαίες ομάδες στην Ευρώπη, οι οποίες είχαν άγνωστο προπονητή.
Δεν θέλει κανέναν από πάνω του (σε φήμη) ο Κόκκαλης. Αυτός είναι το κεφάλι του Ολυμπιακού και αυτός θα πάρει τις τιμές αν πάνε καλά οι επιλογές του. Και έτσι θα ρισκάρει μέχρι ο ίδιος να δικαιωθεί.
Τώρα, σε σενάρια για το τί έγινε μέχρι να φύγει ο Βαλβέρδε και πόσο πολύ τον ήθελε, δε θα μπω, δεν τα ξέρω καλά και δεν τα πιστεύω εύκολα αν η πηγή είναι οι γνωστές φυλλάδες. Βλέπω τα πράγματα από λίγο πιο πάνω και στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων.


Πολλοί θα πουν, έλα ρε μάγκα, τώρα το κατάλαβες ότι οι ομάδες είναι επιχειρήσεις, ότι ελάχιστοι είναι αυτοί που παραμερίζουν το εγώ τους και ενδιαφέρονται πραγματικά για την ομάδα;
Οκ ρε παιδιά.. αυτά τα λέω απλά για να μην ξεχνιόμαστε και να μη μπαίνουμε σε πολύ σοβαρές συζητήσεις επί συζητήσεων, εικασίες και ερμηνείες. Για την πλάκα μας, για να πειράζουμε ο ένας τον άλλο, ας τα λέμε.. Μην πάμε όμως και να δικαιολογήσουμε με ποδοσφαιρική λογική τις οποιεσδήποτε επιλογές των εκάστοτε συμφεροντολόγων προέδρων.

[Ωραίο link για την ιστορία των προπονητών του Ολυμπιακού. Όχι ότι οι άλλες ομάδες είναι καλύτερες..]